Maitetxo artzaina

Dagoeneko denok ezagutzen dugu Artzaina eta Otsoaren ipuina. Bai, ezta?

Lehengo egunean neska gazte batzuren deia sartu zitzaigun 116111ean: ipuin horrekin zerikusia zeukan deia, hain zuzen ere.

Hauek, neska lagun baten ustezko amodioa kontuekin liluratu zeuden. Dirudienez Maite (horrela deituko diogu neska honi) hainbat amoranterekin ibilia omen zegoen, eta bere hitzetatik ondorioaztatzen omen zitzaion bide berean jarraitzeko grina.

Inbidiak eta harridurak eraman zituzten gure deilariek Maiten uztezko ligue bati galdeketa motz zein zorrotz bat egitera.

Benetako kontua hemen hasten da. Zer dela eta? Mutil hori aho-zabalik gelditu zitzaien, galdetu ziotenean ea Maiterekin ibilia zen. Behin eta berriro ezetz zioten mutilak, haserre puntura heldu arte. Bat-batean, mutila alde batetara utzi eta arrapaladan Maiteren bila irten ziren, hari azalpenak eskatzeko asmoarekin.

Topatu bezain laster, aurpegiratu zioten mutilarekin izandakoa eta …;Maite, estu, negarrez hasi zen. Bai, aitortu zuen gezurretan ibili zela…aspalditik!

Dei egunean, kezkati ageri zitzaizkigun neska hauek beren lagunaren portaera baitzela. Ez zekiten zein izan zitekeen gezur potolo horien arrazoia, eta hori galdetu ziguten. A zelako galdera beraz!!

Arrazoiak asko izan daitezke!! Baina agian autoestimu arazoren bat edo beste egon daiteke portaera horien azpian. Gezurrak era askotakoak izan arren, gure kanpo-irudia hobetzeko gezurrez baliatzen garenean, autoestimu baxuaren hipotesia kontutan hartzekoa dugu. Dena dela, hori Maitek bakarrik jakin lezake.

Zer erantzun genien neska hauei? Maiteri esateko, beraiengandik onartua nahi badu izan ez daukala zertan ez diren gauzak asmatzen ibili beharrik.. Konpromesu hori hartu zuten neskato hauek. Ikusi egin behar zerbaiterako baliogarri ote zitzaien denei. Eraberean, gure 116111 telefono zenbakia eskuragarri zeukatela gogoratu genien, eta horren berri emateko Maite lagunari, baita ere.

Lagun ona

La Buena AmigaGaur jaso dugu bene-benetako dei zoragarria bat, hainbat txatxaren bitartean.

Hamalau urteko neska bat izan da gure 116111 telefono zenbakia markatu duena. Kezkatuta agertu zaigu bere lagun baten arazoak direla eta. Antza lagun horrek ez du ea ezer jaten; erabat ahul eta argal dago aspaldi, baina bere burua lodi ikusten du. Gure deilariak uste du bere laguna anorexiaz jota egon daitekeela.

Biak doaz ikastetxe batera eta bertako irakaslegoa arduratuta dago lagunagatik. Egin behar den modura, ipini dira harremanetan neskaren gurasoekin eta ematen du laster sendagilearengana eramango dutela laguntza emateko.

Baina gure deilaria zerbait gehiago egin beharrean dago eta ez daki zer. Esan diogu nahiko egiten dagoela eta lagunaren ondoan egotea dela  egin dezaken gauzarik hoberena. Gurasoek eta sendagileek emango diote behar duen babesa eta laguntza,baina lagun baten berotasuna ezinbestekoa egingo zaio trantze horretan.

Gure laguntza izango du deilari honek nahi duen guztirako. Honelako gazteak zaindu beharrak daude eta. Horregatik ba, pozik gaude honelako deia pozgarriak baitira.

Norekin fida naiteke? (14 urteko neskatoa)

Lehengo egunean a zelako agiraka egin zidan amak, nire lagun Sonia erretzen ikusi zuelako. Goiak eta beheak astindu ostean, bigarren aldeari ekin zion ohiko argudioek erabiliz; hots:

“Ez erre!!, nikotina ezagutzen den drogarik kaltegarrienetariko baita. Nire garaian ez zegoen informaziorik eta ez nuen jakin zelako zulotan sartzen nintzen…zuek aukera duzue hobebeharrez erabakitzeko…kontuan izan behin hasiz gero zaila egiten dela ustea eta askok eta askok ezin izaten dutela…”

Ostean, hitza eman zidan esanez ez ziola ezer esango Soniaren amari, baina neskatoari pare bat  gauzatxo esan omen ziola. Nire ama horrelako da: agian erretolikari lartxoa, baina ez da kontakatilu mingain arina.

Nik ulertzen diot. Berak erretzeari utzi zion lehen haurdunaldiarekin batera : erretzeak edo kea arnasteak kalte gordinak badakarkigu nagusioi, zer ez dio eragingo ba haur txiki edo umeki bati? Hori gutxi balitz, gustiz garestitua dago, aginak lohitzen ditu erabat, eta arnasatsa  hautsontzi zikin baten pare ipintzen zaigu.

Berak asmo onak ditu eta horregatik batez ere, ez nekien zelan esan nire lagun Soniaren tabako hornitzailea bere ama dela. Bere aitarengandik ezkutuan, noski : hurak berri izando balu…akabo!!!

Egia esan, ez zait arraroa egiten gazte batzuren jokabidea, gurasoena ikusiz gero: enborretik ezpala!!

Nire anaiak esaten du honelako gurasoek ezagututa, gureak on bilakatzen zaizkigula, naiz eta egun guztian gainean ditugun. Hortxe belarría jaten dihardute, baina fidagarriak dira. Nire ama gezurretan ari bada aitarekin, norekin fida naiteke?

Uste nuen ez zela sekula gertatuko (13 urteko neska)

(13 urteko neskato batek eginiko kontsulta da)

………………………………………………………………………………………………

Uste nuen ez zela sekula gertatuko. Nire lagunei aspaldi iritsi zitzaien, baina ni hortxe nenbilen erdi lotsaturik beti, besteen aurrean tokiz kanpo sentitzen banintzen.

Joan den astelehenean izan zen. Bageunden denok kalean eta bat-batean pixa egin izan banu bezala, bustitasuna antzeman nuen hantxe bertan. Agudo sartu nintzen bainugelan, kendu nituen prakak eta kuleroak, eta han ez zegoen pixarik, nire lehen hilekoaren jario gorria baizik. Pozez zoratzen jarri nintzen, eguna iritsi baitzen eta berarekin batera nire lotsak eta beldurrak uxatzen hasteko garaia.

Nire amari deitu nion ahalik eta azkarren. Emozioaren arnasestuek ez zizkidaten usten gertatutakoaren berri lasai ematen. Baina bai, kontatu nion askenekoz eta erabat pozik ipini zitzaidan. ama. Elkarrizketa horretan iruditu zitzaidan gertuago nengoela berarengandik, berdinagoak izango bagina bezala.

Esan zidan etxera bueltatzeko konpresa bat ipintzeko; berak gordeta zeuzkana egun honetarako.

Ez nuen minik sentitu. Agian gogoz itxaroten nengoelako. Auskalo!!!”

Ospea?. Agian, baina zeren truke?

Denok ditugu ahalmena harremanetarako gure tokia bilatzeko. Batzuk lotsorragoak dira edo besteak irekiagoak, baina gutxika denok jartzen ditugu martxan gure trikimailu pertsonalak, jendartean gustura aritzeko.

Noizbehinka, onartuagoa izaterako bidean lagungarriak zaizkizun amarruak gure aurka bihur daitezke. Justu hori gertatu izan zaio nire auzoko neska bati. Neskato hau umetatik ezagutzen dut eta beti izan da nahiko ixila zein bakartia. Beno, beti nerabezarora bitartean

Institutoan sartu zen bezain pronto, gorputz aldaketa nabaria izan zuen. Gutxika bere itxura ikaragarri hobetu zitzaion eta, batez ere, mutilen begiraden ispiluan emakume erakargarriagoa zela hasi zen sentitzen.

Egoera bera gehiegitxo gustatzen hasi zitzaion nire ustez, eta populartasun berri horrek burura igo eta eskuetatik alde egin zion.

Horrela mutil nahikotxorekin urte zuen epe laburrean, eta batekin azpertuz gero beste berri batengana botatzen zituen bere sareak, begietau gabe otutzen zitzaion mutil horrek neska-lagunik zeuzkan edo ez.

Luzarora jendea marmarka hasi zen bere portaera ikusirik eta oso ospe txarra bereganatu zuen handik eta hemendik. Neska-mutil batzuk erabat zakarki hasi ziren , beraren aurkako irainak plazaratuz, eta ziztu batean bere izen ona galdurik, triste eta isolaturik egonaldi bakarti batean murgildu zen.

Zein da gertaera honek erakus diezagukeena?. Agian, ondo dagoela ospea dugunean, gozatzea, baina gozamenak ez badu mugarik…gure aurka bihur daitekela. Zer uste duzu?

Zigortzaileak

Leire hamabi urteko neskatoa da. Kokoteraino dago haurrak zirikatzen eta jotzen aritzen diren bere gelakide batzurekin.

Arratsalde batean, Anjel eta bere hiru adiskide astokilok, Ainara, Leireren lagun mina, erasotu egiten dute, oso gaizki pasa araziz. Ainarari egoera jasan ezina egiten zaio eta erasoak pairatzeaz nekatuta, eskolaz aldatzea erabakitzen du. Ondorioz, Leirek, Sandra eta Leo lagunekin batera, talde sekretu bat eratzea erabakitzen du. Zigortzaileak deituko da eta babesgabeko eskolakideak defendatzea du helburu. Horretarako, hainbat trikimailu eta estrategia asmatuko dituzte, erasotzaileak eta lotsagabeak uxatu eta aurre egiten. Mota guztietako asmakizunen bidez, talde berezia eta dibertigarria osatuko dute.

Apurka apurka, Zigortzaileei esker, lotsagabe koadrila honek eskarmentua hartuko du. Baina Anjelek badaki zer egin Zigortzaileak taldeko kideen ahuleziak agerian uzteko.

Eskolako erasoak gelditzea lortuko ote dute Zigortzaileek? Erasotutako lagunarengatik mendekua hartuko ote dute? Beren ametsa beteko ote da?

Pasa den Urtarrilaren 5 ean, Euskadiko zinemetan estrenatu zen filme hau. Ikusi duzue? Zer iruditzen zaizue? Informazio gehiago nahi izanez gero filme honi buruz, bisitatu bere web orria. Gainera, Zigortzaileak trailerra ikusi nahi baduzu hemen daukazue Youtuberen Link-a.

Egin ala ez egin?: hori da kontua

Sarri askotan galdetzen digute telefonoz zein postontzi bidez ondorengoa: Egingo dut ala ez dut egingo?.

Batzuetan aukeraren aurrean gazte batzuek ez dute ikusten argi garaia iritsi ote zaien. Eta noski, burua nahasturik guregana hurbiltzea asmatzen dute iirtenbide egokiren bat bilatzeko beharrez.

“Asteburu honetan nire neskarekin geratu naiz bere etxean, zeren “egin nahi du”, baina niri “paloa” ematen dit…Zer egin dezaket?”

“Lehengo aldiaz” lotutako kontu hauek dakarten ezinegona gustiz logikoa dela  iruditzen zaigu, zeren hainbat itxaropen eta ikara izaten dira baturik hain desiagarria den une hortan. Gure aholkua eman orduko beti aztertzen ditugu gazte bakoitzaren ezaugarri pertsonalak, oker handia litzatekeelako “kafe para todos” eskeintzea. Dena dela, beti mantentzen dugu irizpide ardazkor bat:

Zalantza edota ikara baduzu, zure unea heldu ez denaren seinale

Sexu harremanak ez dira sekula izan lasterketa  kontua, baizik eta gustura eta plazerrez bizitzeko aukera bat. Erraza izan daiteke hain simplea den printzipio hura ulertzea, denborari bere lana betetzen uzten badiozu. Ez daukazu zertan derrigortu behar zure burua edo zure asmoak. Denbora helduko zaizu, eta une dela sentitzen duzunean murgildu zaitez plazerrean…babes guztiak hartuta.

Ongi etorriak izan Zeuk Esan-Blog berrira

Gaur estreinatzen dugu zuokin kontaktuan egoteko aproposa izango den atal berri bat.

Era askotako arazoei aurre egiterako orduan gurekin konta dezakezue. Lehenengo aldia dela eta agian izan ditzakezue zalantzak, baita ikasketetan gorabeherak ere, edota harremanetan mokoka ari bazarete, hemen gaituzue gure ikuspuntua emateko prest. Era guztietako bizipenak norekin hizketatzerik ez badituzue, hemen gaude mintzalagun, argibideak asmatzeko ekinean.

Gure telefono zenbakia 116111 da, eta ahal diguzue deitu 9-etatik 21-era, astelehenetik ostiralera bitartean. Zapatu, domeka eta jai-egunetan berriz, 12-etatik 22-rarte telefonoaren atzealdean egongo gara adi, zure deiaren zain. Baina hor ez da amaitzen dena, zeren Kontsultetarako Gutunontzia ere badugu, gure web orrian. Bertan mota askotako galdera egin ditzakezue, zuen iritziak eman edo bitxikeriak partekatu, besteak beste.

Blog berri honen plazaratzeak ez du nahi esan telefonoa alde batetara utziko dugunik. Hoberena berba egitea da, baina idatzizko testuak noizbehinka irakurtzea ere ondo etortzen da, eta ikasteko beste modu osagarri bat da. Bertan zuen iritziak komentatzeko aukera duzue eta baita zuek dituzuen idatziak eskaini ere; egokiak izanik bertan atxikitzeko prest gaude eta.

Dei asko jasotzen ari garenez, uste dugu dotorea litzatekeela dei horiek idaztea blogean. Horrela berta-bertatik guregana heltzen diren deien berri izango duzue; hori bai, deien autoreen berri eman gabe, zeren anonimatua mantendu egingo da beti.

Era berean, blogean egingo ditugun sarrera guztiak, aldi berean gure sare sozialetan ageriko dira; hau da: Tuenti, Facebook eta Twitter-en
Ongi etorriak izan berriro eta laster arte!!!!!