Oporretan auzolandegi batetara?

Kaixo neska mutilok!!! Oporrak laster ezta? Eta kristoren grina, imaginatzen dut!!

Gure blogeko jarraitzaile batek, adeitsu utzi digun mail bat konpartitzen dizuet oraingo honetan.  Badakizue, gainera, gure blogean parte hartu dezakezuela zuen idatziak bidaliz. Ez bazarete oroitzen, hemen diotsuet: Bidali zuen idatziak!!! Blogean jarriko ditugu eta.

Hemen  gure jarraitzale gaztearen idatzia. Ea gustokoa duzuen.

 “Oporrak. Zer  pasada!!!. Hondartza, jaiak, festa, eguzkia, mutik katxarroak…Eta aurten, gainera, ez noa oporretan gurasoekin. Hori bai, beraiek herrian egingo duen astean zehar, ni neu auzolandegi batetara noa. Eskerrak, bestela herrira joan behar beraiekin, beti bezala!!.

Nire lagunak flipatuta geratu dira auzolantegi batetara noala esan diedanean. Bai, harrituta, zeren lana eta oporra ez omen dira bikote arrunta. Nolanahi ere, erabat gogotsu nago bertara joateko. Ziur ondo joango zaidana!!

Asturiasko herrixka bateko baserri etxe  bat birgaitzera noa, leku anitzetako neska-mutilekin batera. Beraz, inguru desberdinetako gendea ezagutzeko aukera izango dut, eta ligeren bate edo beste izan daiteke tarteko. Bizipenak izateko abagune ezin hobea, eta baita aldiberean bizitzaz ikasteko ere.

Buruko dugun lanaren xedea, ez da etxea berriztea bakarrik izango. Datorren urtetik aurrera gu baino gaztetxoagoak diren  neska-mutilei ostatu ematea ere izango du helburu, lan horren.  Ederra ideia, benetan.

Zer nahi duzue esatea; hainbeste denbora libre izateak akitu egiten nau. Esango dizuet nola joan zaidan.

Zer deritzozue? Animatzen al zarete auzolanteki batetan apuntatzera?

The Police (Gotzon -16 urte)

Gaur atzo baino, azken egunotan baino, goizeago esnatu zara, 6:14an. Ohetik altza eta eskatzera joan zara. Ez duzu ezer gosaldu. Komuneko espilluen aurrean denpora luzez, geldi. Ezpainetako gorriaz eta zeure mutillak orain dela sei egun erregalatutako begietako “Rimel” karuarekin makillatu zara. Ez du balio; zure arpeian ez dago pozik.

7:36an etxetik irten zara biharrera joateko. 100 bat metrora dagon Walterren floristerian geratu zara, goizero bezala, bertako larrosa zuriei begira; eta goizero bezala ez duzu ezer erosi.

Haietariko bat ezker eskuko atzamarrekin kontuz ikutu dozu. Aurrera jarraitu duzu; pixkat berandu zabiltzaz.

7:58an heldu zara klaseak ematen dituzun “St. George Collegue” unibersitatera. Deskantsuan, 11:17an, ate aurrera irten zara kafe bat hartzeko asmoz. Deskafeinatua, esne tanta batekin. Dei bat hart eta erantzun duzu. Barre egiten eta ahots alaiagoa ipintzen saiatu zara; asko kostaten zaizu; illuntzerako planin bat. 11:44an berriro sartu zara barrura, Turner, fisikako maisuarekin.

19:02an irten zara ate berdinetik, jake eta bufanda gorriarekin. Bihar arte, ez zara barrura bueltatu behar. 19:13an Opel Astra bat geldittu da zure aurrean. Irribarre egiten saiatu zara. Asko kostatu zaizu. Atea zabaldu, barruan jesarri, atea itxi eta aurrerantz joan zarete, bigarren kurban ezkerrera botata. “Elisabeth II St.”ko Odeon zinetokiaren aurrean gelditu da autoa. Bertatik irten zarete zeu eta zeure mutilla. Besoa sorbalda ganetik pasatu dizu eta barrura  joan zarete.

22:11 irten zarete kalera. Hotza sentitzen duzu eta zure mutillak beren jakia ipiñi dizu ganetik. Ez du balio; hotz berdina daukazu. Kotxean sartu zarete. 22:12an zeure etxeko norabidea hartu duzue. 22:27an zure ate aurrean geratu eta biok irten zarete. Sorbaldetan eskuak ipiñi ta aurrez aurre musu emoten saiatu zaizu. Aurpeia eskumara ezkuta duzu. Mosua ezker matraillara heldu zaizu. Gabon esan, kotxean sartu eta joan da. 22:31. Kotxea joan den norabidean begira geratu zara. Ez dago irribarrerik, baina pozik txikiena bai.

Atetik sartu eta eskilaretan gora igo duzu. 22:36an etxeko atetik sartu, giltzak sofara bota dituzu, txaketa eta bufandagaz batera; eskatzera zuzendu dituzu pausoak, gosez. Eta ikusi duzunean irribarre bat irten zaizu, oraingoan ezer kostatu gabe. Nolabait, badakizu ez dena zure mutilla. Bera arruntegia da holakorik egiteko. Larrosa zuria bi eskuakin hartu eta paper zati bat daukala zintzilik ikusi dozu. Irakurri duzu; ezpanetan irakurri dizut. Eta agian izan da aingeru guardakoa atzetik edukitea, bakarrik sentitzea baino hobea delako, akaso nire idazkera ezagutu dozulako; baina 22:41an barre egin dozu, berez.

“…I´ll be watching you…”

Nortzuk gara?

Geroz eta gehiagotan entzuten dut jendea, teknologia berriek (jada ez hain berriak) gure gizartean sortzen duten arazoz hizketan.

Sare Sozialak, Instagram, berehalako mezuen zerbitzu diren Watsapp, Telegram bezalako aplikazioz mintzo naiz. Liluratu egiten nau tresna hauek nola liluratzen gaituzten ikusteak; modu egoki batetan erabiliz gero, hauen alderdi onei etekina atera ahalko genieke, baina, ogi gogorrari, hagin zorrotz.

Aro honetan teknologiak aurrera egiten du etengabe. Helduak gara tresna hauek erabiltzen hasten garenak, eta, gure oinordekoei irakasten diegu ondoren. Gazteek azkar ikasten dute, eta gehiago, horrelako kontuak direnean (nik uste). Arduratua nago ordea, ez ote den garrantzitsuegia hauentzat pantaila eta, “Nortzuk gara?” irakurtzen jarraitu

Adiskidetasuna eta ardura

Agur bero bat blog jarraitzaile guztiei!

Gaurkoan, 116111 zenbakitik heldu zaigun istorio erreal bat elkarbanatuko dugu zuekin.

Bakoitzak bere irakaspena atera dadila, baina azpimarratu nahi dugun lehen gauza, Adiskidetasunaren garrantzia da. Zorte handia daukate arduratzen diren lagun taldea duten horiek!! Hori delako adiskidetasuna; momentu onetan elkarrekin gozatu eta, txarretan, ondoan izan, elkar lagundu, gaizki sentitzen denak ez  badu laguntza beharrik ikusten ere.

Zenbaitetan lagun on batek arazoak izaten ditu eta ez da egoerataz jabetzen. Zeuk Esan-en ez dugu inor larritu nahi, baina badira, ordea, arriskutsuak diren egoera batzuk, bizitza bera ere arriskuan jar ditzaketenak. “Adiskidetasuna eta ardura” irakurtzen jarraitu

Maitemintzea Eta Bere Gauzatxoak

Zer moduz aratusteak?

Ni herririk herri nabil, festarik festa eta loraz lora, lagun artean diogun bezala.

Ez dakit zer gertatzen zaidan azken aldian; benetan gustuko dudan norbait aurkitu dudala pentsatzen dudanean, denbora bat igaro eta hasierako emozio hura desagertzen dela sumatzen dut. Beste pertsona bat ezagutu eta berriz hasten zaizkit kilimak urdailean…eta beste denboraldi bat pertsona berri hau burutik ezin kendurik. Lagunek kapritxoa besterik ez dela esaten didate, baina nik ez dut hala sentitzen.

Koadrilan ere ez daude hitz egiteko moduan, egia esan. Lagun batek bikotez aldatzen du astero, eta, beste bat ezin erabakita dabil hainbaten artean. “Maitemintzea Eta Bere Gauzatxoak” irakurtzen jarraitu

Segurtasun gehienarekin nabigatu

Kaixo berriz ere!

Orain dela denbora bat, zuen parte-hartzea iradoki genizuen eta hona hemen kolaboratzaile batek igorritako mezuaren transkripzioa. Gustuko izango duzuelakoan nago, bere denbora hartu baitu material interesgarridun estekak txertatzen. 

Eskerrik asko lagun!!!

“ Hemen daude nire gurasoak, Internetaren erabilera desegokia dela eta sekulako txapa ematen, datuak hor utziz gero bahitu egin nazaketela edo eztakit zer…Ilargian gaudela uste dute antza, ez dugula interneteko kontuen berri. Bueno, beti dago norbait Instagrameko kontua irekita utzi eta honen amak lagun guztien argazkiak ikusten dituena…eta ez dut inor begiratzen…baina egoera puntualak dira horiek.

Hala ere, lasai nago, informatuak mantentzen gaituztelako aldi oro eta beti ohartarazten gaituzte arriskurik baldin badago; sarean segurtasun handiz nabigatu ahal izateko aholkuak aurkitu ditut eta asko gustatu zaizkit (atxikituta dago), ezkortasuna alde batetara utzi eta ongi zein gaizki dagoenaren arteko desberdinasuna irakasten duelako. Arriskutsua dena antzematen laguntzen dute, itxura normala duena baina, hala ez dena aztertzen irakatsi eta dudak sortzen baldin badira, toki horretatik irteten laguntzen dute.

Zerbait argi utzi nahiko nuke: zenbaitetan gurasoak gehiegi larritzen dira, informazio faltan daudelako, guzti hau berria egiten zaielako eta internet deabrua dela esaten duten horiei kasu egiten dietelako. Ziur nago gurasoekin eseri eta egiten dugunaren berri emango bagenie, lasaiago egongo liratekeela eta beldurrak apalduko lituzkete.

Informazioa eskaintzen duten helbide asko daude; hona hemen horietako batzuk: Pantallas Amigas,  Masticable,  Menores OSI eta askoz gehiago.

Ordenagailuan ibiltzen denbora gehiago uztearena, ordea, ez dakit nola lortuko dugun!!

PASA DEN URTEARI SO EGINEZ

Ohikoa da jendea pasa den urteaz mintzatzen entzutea, asebetetako plan edota egiteko daudenen, eta, datorren urtean datozen proiektu eta itxaropenen inguruan.

navidad-postTxikia nintzenean, entzuna nituen helduak horrelakoez hizketan. Nik ez nuen tutik ulertzen, Gabonak beste adiera bat baitzuten niretzako, ala nola, familiarekin elkartu, opariak jaso eta janari asko eta denetarikoa jan…, batez ere azken hau; ah, eta nola ez, oporrak.

Gogoan daukat Abenduak 25ean lagunekin elkartzen nintzenean, Olentzerok ekarritako opariak elkarri erakusteko. Gogaitu arte jostatu eta besteen opariak aztertzen genituen, beharbada, etorkizun hurbil batetan eta jarrera ona izanik, Olentzerok ekarriko zizkigulakoan.

Aiton-amonak egiten zizkidaten galderak ere gogoratzen ditut:                << ongi portatu al zara urtean zehar? Zer eskatuko duzu hurrengo urterako? >>. Azken galdera hau ez nuen behar bezala ulertu, eskatuko nituen oparien kontuarekin zerikusirik ez baitzuen. Gaur egun, urte batzuen buruan, badakit zein den galdera horren atzeko esanahia: datorren urterako ditudan itxaropen edo planak zeintzuk diren pentsatu (ikasiko dudana, nola antolatuko naizen, eraikiko ditudan proiektuak zeintzuk izango diren…).

Nagusi egiten garen heinean, gauzen esanahiak aldatu egiten direla uste dut, gehienetan, behintzat; baina ez beti, eta eskerrak. Haurtzaroko sentsazioak berreskuratzea zein gaur egun ditugunak eta etorkizunean izango ditugunak onartzea garrantzitsua dela deritzot, barnean daramagun haurrarekin jolasten jarraitzea ederra delako. Zenbaitetan, 7 urtetxo nitueneko Gabonetara bueltatzea gustatuko litzaidake, magikoa iruditzen zitzaidan eta: zuhaitzetako argiak, kantuak, familiako kideak mozorroturik pailazoarenak egiten ikustea… Beraz, Gabon hauetan atzera bueltatuko naiz, mozorrotu egingo naiz, kantuka ibiliko naiz eta zehetasun bakoitzean momentuko magia aurkituko dut; etxeko txikienekin partekatuko ditut egun hauek, ia dena kutsatzen dela esaten baitute, eta magia, horietako bat da.

BIKOTE HARREMAN TOXIKOAK

blogeralko

 

Orain dela egun batzuk izan zen, nerabe baten deia jaso genuenean; lagunagatik kezkatua zegoen. Neska honen lagunak (Naiara deituko diogu), mutil-laguna dauka (Iker deituko diogu) eta bi urte daramate harreman honetan. 15 urteko gazteak dira biak.

Dei egin zuen neskak (Maite deituko diogu), galdera asko zituen, uneoro; harritzekoa iruditu zitzaidan, galdera guztiak, gai konkretu batzuen inguruan planteatzen zirela: kontrola, hitzezko erasoak, builak…eta antzeko kontuekin lotura zeukaten dudak azaltzen zituen; nire aldetik, konbentzitu zezakeen zerbait bilatzen zegoela iruditu zitzaidan. Denbora xamar aritu ginen hizketan, eta azkenean, Naiara eta Ikerren arteko harremanaz mintzatu zitzaidan.

Maite zenbait gertakariz mintzatu zen; hasieran, gaizki ulertu nituelakoan nengoen, baina ez, etzen hala izan. Jazoera horietatik batzuk transkribatuko ditut ondoren, argiago uler daitezen:

  1. Egoera

Naiara lagun bati idazten ari zaio watsappetik eta Ikerrek, bien bitartean, zeharka begiratzen du nor den gailuaren beste aldean dagoena. Naiarak, barrez eta lagunarekin hizketan jarraitzen du. Ikerrek, mugikorra begiratzeaz konforma ezinik, Naiarari galdetzen dio ea norekin ari den hizketan, eta, zeren inguruan. Naiarak lagun batekin ari dela erantzuten dio baina Ikerrek, hartu berri du Smartphone-a Naiararen erantzuna baieztatu ahal izateko. Naiarak, ekintzaren zergatiaren zein izan den galdetzen dio Ikerri eta honen erantzuna zera da, Naiarak arreta gehiago jarri beharko liokeela dio, lagunarekin hizketan egon beharrean.

Egoera horiek gehiegizkoak zirela zioen Maitek, Naiararen intimitatea ez errespetatzea eta kontrolatzea zela hori. Gainera, Ikerren erantzuna aitzakia besterik ez zela eta Naiararengan zuen konfiantza eza azalerazten zuela zioen Maitek. Horregatik inbaditzen zuen Ikerrek Naiararen intimitatea.

2.Egoera

Naiarak txikitako lagun bat dauka, Jon. Elkarrekin hazi ziren eta gaur egun, lagunarteko harreman zoragarria izaten jarraitzen dute. Iker ez dago batere konforme harreman horrekin; Jonek, Naiararekin lagunarteko harreman bat baino gehiago nahi duela dio Ikerrek, eta Naiara bere neska laguna dela. Naiara Jonekin elkartzen denean,Iker jeloskor jarri eta haserretu egiten da; xantaia emozionala egiten dio neska lagunari: –Naiara, Jon ni baino gehiago maite duzula ematen du; tipo horregatik utziko nauzu?; Naiara, tuntuna zara gero, ez al dakizu Jonek zerbait gehiago nahi duela zurekin?

Naiarak, Jonekin geldituko zela erabaki zuenean, Iker asaldatu egin zen eta Naiara mespretxuz iraindu zuen, ergel deitzetik, beste hainbat adjektibo desatsegin oihukatzeraino (Maitek ez dizkit esan nahi izan, baina imajinatu dezaket hauen larritasun maila zenbaterainokoa den; Ikerrek, Naiararekiko daukan errespetu falta eta konfiantza ezak, asko haserrarazten du Maite.

3.Egoera

Naiarak bere lagunekin zinemara joan nahi du, eta, ondoren, zerbait afaltzera. Iker, ekin eta ekin dabil, Naiara berarekin gera dadin konbentzitu nahirik. Azkenean, amore emanik, Naiara Ikerrekin gelditzen da; neskak badaki Ikerrekin gelditu ezean, azken honek sekulako eztabaida izateari ekingo diola (orain dela gutxi izan zuten bezalakoa). Hau izan zen gertatutakoa:

Naiarak zereginak zituen arratsalderako: pixka bat irakurri, telebista ikusi eta lagunekin buelta bat eman. Ikerrekin aurreko eguneko arratsaldean gelditu zenez, oraingo honetan lagunekin egon nahi zuen. Ikerrek elkarrekin gelditzeko konbentzitu nahi izan zuen, sorpresa bat zeukala esanez. Naiarak bazekien sorpresarena aitzakia besterik ez zela, beste hainbestetan bezala (inoiz ez zen sorpresarik egoten); Naiarak Ikerren eskaintzari uko egin zion eta lagunekin gelditu zen. Arratsalde eder baten ostean, etxera itzuli eta mugikorraren bila joan zen (etxean ahaztu baitzitzaion). Ikerren 20 dei eta 100 whatsapp zituen! Naiarak Ikerri dei egin zion, eta honek, edozer erantzun zion: iraindu egin zuen, ez zuela gehiago bere berri izan nahi, pertsona txarra zela, ez zuela maite, ez zuela berarengan pentsatzen, ez ziola inoiz gehiago hitzik egingo…Naiarak, zer erantzun jakin gabe, barkamena eskatu zion Ikerri, hala sentitu ez arren; esan zion guztia esan ondoren, Naiara errudun sentitu zen eta Ikeri, maite zuela esan zion.

Maitek egoera guzti hauek kontatu dizkit, Naiararen lagun osoona delako eta arduratua dagoelako. Naiarak badaki nolako mina egiten dion Ikerrekin egoteak, baina, laguntza behar du egokiena eta osasuntsuena den erabakia har dezan. Ze, jakin badaki harremana toxikoa dela oso, indarkeria (hitzezkoa, emozionala, psikologikoa etab) dagoela eta hobe dela harremana bertan behera uztea.

Naiarak badaki eta hori da garrantzitsuena. Guztiaz konturatzen da eta horri esker, egoera aldatzeko aukera dauka. Orain, bultzadatxoa falta zaio. Ziur familia eta lagunen laguntzarekin lortuko duela. INORK ez duelako merezi modu horretan tratatzerik. INORK EZ.

Urduri, lagunaren lasaitasun susmagarriaren eraginez

Joan den astean kontsulta berezi bat  jaso genuen gure 116111 telefono zenbakian. Maria deituko diogu deia egin zigun neskato nerabeari. Bera, erabat urduri zegoen eta lagun batek, egunak arinago, esan zion kontu batekin hasi zen. Lagun hark esan zion, nola inguru hurbileko gizonezko bat “eskua sartzen saiatu zitzaiola”, nahiz eta askenik lortu zuen alde egitea, “beste barik”.

Dirudienez, lagunak ez omen zion eman aparteko garrantziarik gertatutakoari. Aldiz, Mariak ezin zuen utzi pentsatzea lagunak kontatutakoaz, eta horren harira deitu zigun aholku eske.

Mariaren deia adibide ona dugu, nagusien blogego azkenengo postean  aipatutako “angustia”k, inguruan duen eragina nolakoa den hobeto ulertzeko. Nahiz eta berari ez zitzaion gertatu ezer, lagunak kontatutakoa erabat mehatxugarria iruditu zitzaion, eta baita barrenean urduritasun bitxia sortu ere.

Adi entzun eta lasaiaraztea izan zen hastapeneko lana, Mariarekin. Laguna nahiko trankil zegoenez, berarekin hitzegitea aholkatu ziogun. Asken finean, ondo etorriko zitzaion Mariaren preokupazioaren lekukotasuna, eta baita haren ikuspegia ere. Horrelako kontuak ez dira, inolaz ere, ahuntzaren gauerdiko eztula, eta gaur norberari gertatzen zaiona, bihar beste bati gerta dakioke, are gehiego neurririk hartzen ez bada.

Ohitura dugun modura, lagurari luzatzeko konbidapena zeuk esan 116111-era deitzeko, kontu hori guztia lasai tratatzeko, esan genion gure deilari Mariari. Zeresanik ez, komenigarria izan ohi da honelako gertakariak direnean, inguruko nagusi baten babesa eta laguntza aurkitzea.

Luzaroan mintzatu ostean,  lasaitu ederra hartu zuen Mariak. Zeharo konbentzituta lagunarekin hizketalditxo bat izateko, agurtu genuen. Oraindik ez digute bueltatu deia, baina badakigu ongi bideratuta utzi genuela kontua.

Gure hobe beharrez egiten omen dute

Hemen uzten dizuet gure lagun batek oparitu digun hausnarketa baten testigantza. Ez dakit zer iritsi izango duzuen irakurri ostean. Dena dela, ematen du edozeni gerta liezaiokeen kontua dela.

mujer pensando - emakumea pentsatzen“Dardarka daukak familia. Batzuetan gustatuko litzaidake nire gurasoek ez balira ezertaz enteratuko; ez irratirik, ez telebistarik, ez egunkaririk, ez ezer…Behintzat oporraldian. Gauez irteten bagara festara, egundoko matraka entzutea tokatzen zaigu beti.

Ikaratan bizi dira, zerbait itsusia gertatuko ote zaigunaren beldurrak ez die lorik egiten ere uzten. Eta noski, gu gara beraien paranoien pagano bakarrak…Guk ez diegu gugatik sufritzera derrigortzen, kontxo!!! Beti hegoak mozten, euren ikaren aitzakiaz…!!!

Baina, amorrua alde batera uzten dudanean, bapatean ohartzen naiz gurasoen izua ez dela tontakeria hutsa. Joe…ematen du geroago eta eraso gehiago daudela; batez ere, eraso sexistak .Kalea gauez  ez da tokirik seguruena, eta horregatik irteten garenean kontzertu batera edo ligatzera, taldean ibiltzea dugu irtenbide bakarra, badaezpada noski. Zu…gurasoen matrakak batetik eta kalean ikaraz ibili beharrak bestetik, izugarrizko ernegua sotzen dit!!

Jakin badakit, beste toki batzuetan askoz ere gehiago sufritzen dutela gurekin alderatuz, eta baita sarritan arrazoirik gabe kexatzen garela ere. Dena dugula. Konforme, ados!!Baina errebelatu egiten naiz honelako biolentziaren aurrean! Ezin dut ulertu zergatik, eta gainera erasoaldia horiek guztiak., gurasoei ematen die arrazoia”