Ez baduzu deitu inoiz ez “ cuentapenas”en telefonora ez zara izan umea”

-Jajaja.benetan ez duzula deitu 116111ra txantxetan inoiz ez??

-Batzutan geuk ere, kalean aspertuta egon ezkero eta eskolan zerbitzu hori azaldu ostean deitu dogu adarra jotzeko!!!!!

-Orain, laguntza behar dut, ez dakit norekin hitz egin honetaz eta.. deitzen badot? Ezagutuko naute eta pikutara bidaliko naute????

Egia da, Euskadiko adingabeko askok noizbait deitu dabe Zeuk Esan zerbitzura txantxetan…linea betetzen  beste batzuentzat…bai..

Baina askoz gehiagok zalantzaren bat euki ezkero.. arazoren bat konpartitu behar izan dutenean…  nora joan ez dutenean jakin……bere ikastetxean edota lagunekin  arazo bat sortu danean

Edo etxeko harremanekin kezkatuak daudenean .

Baita heldu askok , ama , aitak edota adingabeko batekin erlazioa duen persona kexkatuek deitzen dute egunero “Ez baduzu deitu inoiz ez “ cuentapenas”en telefonora ez zara izan umea”” irakurtzen jarraitu

“Cuentapenas”-ak

–    Kaixo! ¿Es el Cuentapenas?
–    Ez, hemen ez dugu penarik kontatzen, baina nahi baduzu entzuteko prest gaude.

Egia esan behar badizugu, 116111 Telefonoan gaudenok, ez dakigu nola sortu den “Cuetapenas”deitzearen kontu xelebre hau. Ez dakigu talde konkretu baten gauza den, edo hainbat tokitara zabalduta dagoen horrela deitzearena. Kontuak kontu, nahiko sinpatikoa iruditzen zaigu.

Horrela ezagutzen gaituztenek, nonbait, islatzen dute nola ulertzen duten gure lana. Egia da bai, arazoak etabar entzutea dela gure lan honen zati nabarienetako bat. Ez da samurra eginkizun hau; nork entzun nekez izaten baitugu.

Maiek badute gai honi buruzko istorio polit bat. Kaixa edo saku txiki batetan gordeta edukitzen dituzten, egurrez eginiko eta kotoiz  jantzitako, panpinak dira hemen kontatuko dizugun pasarte goxo honen protagonistak.

“Tristuraz goibelduta zaudenean, har ezazu panpintxo bat eskuetan eta konta iezaioazu barruan gordeta dituzun sekretu horiek. Gerora, den dena kontatu ostean, burko azpian gordeko duzu zure lagun berria hori. Goizean, izartzerakoan, barrua garden sentituko duzu, eta zure barru-iluntasuna oroitzapen txar bat baino ez da izango. Den dena, papin hauen magiagatik”. Ba al dakizu nola deitzen diren panpin hauek: “Cuentapenas”-ak

Ipuin honen berri izan genuenean, zalantzak sortu zitzaizkigun mexikarrak izango ote zirelakoan gure deilariak. Jejeje!!.Azken finean, panpin horien lanak eta gureak badute zerikusia, hau da: kezkak entzun, eta posible den neurrian, lasaitze bidean lagundu.

Neska-mutilok, “Cuentapenasak” hemen gaituzue esku bat botatzeko prest. Bitartean, Bejoin deizuela!!!