Lagun ona

Gaur jaso dugu bene-benetako dei zoragarria bat, hainbat txatxaren bitartean.

Hamalau urteko neska bat izan da gure 116111 telefono zenbakia markatu duena. Kezkatuta agertu zaigu bere lagun baten arazoak direla eta. Antza lagun horrek ez du ea ezer jaten; erabat ahul eta argal dago aspaldi, baina bere burua lodi ikusten du. Gure deilariak uste du bere laguna anorexiaz jota egon daitekeela.

Biak doaz ikastetxe batera eta bertako irakaslegoa arduratuta dago lagunagatik. Egin behar den modura, ipini dira harremanetan neskaren gurasoekin eta ematen du laster sendagilearengana eramango dutela laguntza emateko.

Baina gure deilaria zerbait gehiago egin beharrean dago eta ez daki zer. Esan diogu nahiko egiten dagoela eta lagunaren ondoan egotea dela egin dezaken gauzarik hoberena. Gurasoek eta sendagileek emango diote behar duen babesa eta laguntza,baina lagun baten berotasuna ezinbestekoa egingo zaio trantze horretan.

Gure laguntza izango du deilari honek nahi duen guztirako. Honelako gazteak zaindu beharrak daude eta. Horregatik ba, pozik gaude honelako deia pozgarriak baitira.

Argazkia Flickr (CC)-tik

Maitemintzea Eta Bere Gauzatxoak

Zer moduz aratusteak?

Ni herririk herri nabil, festarik festa eta loraz lora, lagun artean diogun bezala.

Ez dakit zer gertatzen zaidan azken aldian; benetan gustuko dudan norbait aurkitu dudala pentsatzen dudanean, denbora bat igaro eta hasierako emozio hura desagertzen dela sumatzen dut. Beste pertsona bat ezagutu eta berriz hasten zaizkit kilimak urdailean…eta beste denboraldi bat pertsona berri hau burutik ezin kendurik. Lagunek kapritxoa besterik ez dela esaten didate, baina nik ez dut hala sentitzen.

Koadrilan ere ez daude hitz egiteko moduan, egia esan. Lagun batek bikotez aldatzen du astero, eta, beste bat ezin erabakita dabil hainbaten artean. “Maitemintzea Eta Bere Gauzatxoak” irakurtzen jarraitu

Urduri, lagunaren lasaitasun susmagarriaren eraginez

Joan den astean kontsulta berezi bat  jaso genuen gure 116111 telefono zenbakian. Maria deituko diogu deia egin zigun neskato nerabeari. Bera, erabat urduri zegoen eta lagun batek, egunak arinago, esan zion kontu batekin hasi zen. Lagun hark esan zion, nola inguru hurbileko gizonezko bat “eskua sartzen saiatu zitzaiola”, nahiz eta askenik lortu zuen alde egitea, “beste barik”.

Dirudienez, lagunak ez omen zion eman aparteko garrantziarik gertatutakoari. Aldiz, Mariak ezin zuen utzi pentsatzea lagunak kontatutakoaz, eta horren harira deitu zigun aholku eske.

Mariaren deia adibide ona dugu, nagusien blogego azkenengo postean  aipatutako “angustia”k, inguruan duen eragina nolakoa den hobeto ulertzeko. Nahiz eta berari ez zitzaion gertatu ezer, lagunak kontatutakoa erabat mehatxugarria iruditu zitzaion, eta baita barrenean urduritasun bitxia sortu ere.

Adi entzun eta lasaiaraztea izan zen hastapeneko lana, Mariarekin. Laguna nahiko trankil zegoenez, berarekin hitzegitea aholkatu ziogun. Asken finean, ondo etorriko zitzaion Mariaren preokupazioaren lekukotasuna, eta baita haren ikuspegia ere. Horrelako kontuak ez dira, inolaz ere, ahuntzaren gauerdiko eztula, eta gaur norberari gertatzen zaiona, bihar beste bati gerta dakioke, are gehiego neurririk hartzen ez bada.

Ohitura dugun modura, lagurari luzatzeko konbidapena zeuk esan 116111-era deitzeko, kontu hori guztia lasai tratatzeko, esan genion gure deilari Mariari. Zeresanik ez, komenigarria izan ohi da honelako gertakariak direnean, inguruko nagusi baten babesa eta laguntza aurkitzea.

Luzaroan mintzatu ostean,  lasaitu ederra hartu zuen Mariak. Zeharo konbentzituta lagunarekin hizketalditxo bat izateko, agurtu genuen. Oraindik ez digute bueltatu deia, baina badakigu ongi bideratuta utzi genuela kontua.

Gure hobe beharrez egiten omen dute

Hemen uzten dizuet gure lagun batek oparitu digun hausnarketa baten testigantza. Ez dakit zer iritsi izango duzuen irakurri ostean. Dena dela, ematen du edozeni gerta liezaiokeen kontua dela.

mujer pensando - emakumea pentsatzen“Dardarka daukak familia. Batzuetan gustatuko litzaidake nire gurasoek ez balira ezertaz enteratuko; ez irratirik, ez telebistarik, ez egunkaririk, ez ezer…Behintzat oporraldian. Gauez irteten bagara festara, egundoko matraka entzutea tokatzen zaigu beti.

Ikaratan bizi dira, zerbait itsusia gertatuko ote zaigunaren beldurrak ez die lorik egiten ere uzten. Eta noski, gu gara beraien paranoien pagano bakarrak…Guk ez diegu gugatik sufritzera derrigortzen, kontxo!!! Beti hegoak mozten, euren ikaren aitzakiaz…!!!

Baina, amorrua alde batera uzten dudanean, bapatean ohartzen naiz gurasoen izua ez dela tontakeria hutsa. Joe…ematen du geroago eta eraso gehiago daudela; batez ere, eraso sexistak .Kalea gauez  ez da tokirik seguruena, eta horregatik irteten garenean kontzertu batera edo ligatzera, taldean ibiltzea dugu irtenbide bakarra, badaezpada noski. Zu…gurasoen matrakak batetik eta kalean ikaraz ibili beharrak bestetik, izugarrizko ernegua sotzen dit!!

Jakin badakit, beste toki batzuetan askoz ere gehiago sufritzen dutela gurekin alderatuz, eta baita sarritan arrazoirik gabe kexatzen garela ere. Dena dugula. Konforme, ados!!Baina errebelatu egiten naiz honelako biolentziaren aurrean! Ezin dut ulertu zergatik, eta gainera erasoaldia horiek guztiak., gurasoei ematen die arrazoia”

Kurtso berrirako ditudan helburuak

Gaur urriaren 1-a da. Egunak daramagu opor “bukaeraz” hitzegiten eta uste dut motibo nahiko dela “hasieraz…” mintzatzeko. Zeren hasieraz, baina?

Ikasleentzako, sasoi hau urtearen hasiera bezain esanguratzua da. Urtarrilaren 1-a izango balitz bezala, helburu berri eta desio dexente bururatzen zaizkie. Ez ala?

Nuevos propósitos – Helburu berriak

116111-era deitu zigun neskato batek, aitortzen zuen urtero erortzen zela zepo berean; hau da: bururatzen zaizkion  asmo “berri” batzuk, baina ez zuenez inon apuntatzen, ba egunak pasatu ala, ahaztu egiten zitzaizkion zeintzuk ziren bururatutako jomuga horiek. Orduan, apuntatzera ohitu zen, baina honela ere ez zuen ezer aurreratzen, apuntatukoa begiratzea ahazten baizitzion. A zelako amarrua!!

Baina aspaldi -esaten zigun neskatoak- gaindututa omen zuen nahastura xelebre hori. Nolatan ba? 

“Kontua da -irrika neska- beti direla berdinak eta denboraren eraginez kaskoan grabatuta geratu zaizkidala! Zeintzuk? Honako hauek:

  1. Etxeko lanak egunean eraman, asterketa bezperan itsumustuan ez ibiltzeko, edota asteburuak eta gauak lasaiago izateko.
  2. -Ordutegi egokian lotaratu atsedena hartu eta pilak kargatuta, kementsu, iratzartzeko.
  3. – Janaria zaindu eta kirol pixkat ere egin. Ez utzi “bikini operazioa” udarako bakarrik.
  4. – Gelako kaixen garbiketa egin, eta ez pilatu “zanbor” gehiegi.
  5. – Maitemindu behingoz, baina oraingoan benetan eta ez zinemako mutil katxarro batekin”

Konturatzen bazarete,  goiko zerrenda borondatearekin,  obligazioekin eta ohiturekin lotuta dago, erabat. Sarritan, zaila egiten zaigu nahiak betetzea obligaziotik at barne desiorioz lurrindutako nahiak ez badaude, ezta?

Kontuak kontu, gure deilaria gogotsu zegoen kutsoa errotik eramateko eta itxaropentsu baita oraingoan nahiak eginera eramateko ere.

Ez dakit ulertzen dituzuen deilari honek kontatutakoa. Bai ala?. Dena den hemen atxikitzen dizuet bideo bat, non “beste urte berri” horri buruz hitzegiten duten.

http://www.youtube.com/watch?v=uEqBqbTLKjI&feature=player_embedded

Nire Mendetasun Ezezaguna…

Orain dela hilabete batzuk Igorrek (alegiazko izena) Zeuk Esan telefonora ditu zuen, Haurtzaro eta Nerabezaroaren Arreta Telefonora; 17 urteko gipuzkoarra da, eta esan zigun lehendabiziko gauza zera izan zen: “Neskalagunak utzi egin nau, ez daukat konfiantzazko lagunik, eta eguna amarekin sesioan igarotzen dut, nire bizitza kakatzarra da…”.

Nolatan uzten du hain mezu negatiboa adin horretako gazte batek telefonoa hartu eta berehala? Igor bere historia kontatzen hasi zen…

Naroarekin, neskalagunarekin, orain dela bi urte ibiltzen hasi zela esan zigun. Dioenez, neskak utzi egin du bera asko aldatu delako, eta egun osoa haserre egotea leporatzen omen zion, eta Igor gezurretan ari zela sentitzen zuelako eta ikastetxean baino ikusten
ez zuelako, eskolara joaten zen egunetan… Igorrek aitortzen du Naroak arrazoi pittin bat bazuela…

Kontatutakoa entzunda, gezurretan eta neskalagunari denbora gutxiago eskaintzen zergatik ibiltzen zen galdetu genion, bere izaera zergatik aldatu zen eta zergatik ez zen eskoletara joaten…

Mutilak aitortu zuen lagunek beraz paso egiten dutela, irteten direla eta eta ez diotela deitzen eta, baten batek, nonbait, haserre egoteko motiboak bazituela, diru dezente eskatu eta oraindik ezin izan ziolako itzuli… Igorrek, triste, aitortu zuen orain bi lagunekin baino ez duela hitz egiten Whatsapp bidez.

Berriro ere galdetu genuen ea bere ustez betiko koadrilak zergatik ematen zion bizkarra eta ea zer zen zorretan “diru dezente” izate hori… Finean, nerabe honek erantzunak ematea behar genuen eta, ondorioz, bere buruari ere erantzutea.

“Nire Mendetasun Ezezaguna…” irakurtzen jarraitu

Ezagutzen al duzu Zeuk Esan?

Badakizu zer garen? Hau da zuentzako dugun galdera… Zein animatzen da azaltzen?
Telefonoa da… baina badakizu zenbakia? Sare sozialetan gaude… zeinetan? Batzuetan “Cuentapenas” deitzen digute… badakizu zergatik? Bideo batzuk egin ditugu, eta haietan azaltzen dira gure zerbitzuaren ezaugarriak…

Hau da: norbaiti azaldu beharko bazenio zer den Zeuk Esan… Nola egingo zenuke?

Facebooken ebentoa

Tuentien ebentoa

“Cuentapenas”-ak

–    Kaixo! ¿Es el Cuentapenas?
–    Ez, hemen ez dugu penarik kontatzen, baina nahi baduzu entzuteko prest gaude.

Egia esan behar badizugu, 116111 Telefonoan gaudenok, ez dakigu nola sortu den “Cuetapenas”deitzearen kontu xelebre hau. Ez dakigu talde konkretu baten gauza den, edo hainbat tokitara zabalduta dagoen horrela deitzearena. Kontuak kontu, nahiko sinpatikoa iruditzen zaigu.

Horrela ezagutzen gaituztenek, nonbait, islatzen dute nola ulertzen duten gure lana. Egia da bai, arazoak etabar entzutea dela gure lan honen zati nabarienetako bat. Ez da samurra eginkizun hau; nork entzun nekez izaten baitugu.

Maiek badute gai honi buruzko istorio polit bat. Kaixa edo saku txiki batetan gordeta edukitzen dituzten, egurrez eginiko eta kotoiz  jantzitako, panpinak dira hemen kontatuko dizugun pasarte goxo honen protagonistak.

“Tristuraz goibelduta zaudenean, har ezazu panpintxo bat eskuetan eta konta iezaioazu barruan gordeta dituzun sekretu horiek. Gerora, den dena kontatu ostean, burko azpian gordeko duzu zure lagun berria hori. Goizean, izartzerakoan, barrua garden sentituko duzu, eta zure barru-iluntasuna oroitzapen txar bat baino ez da izango. Den dena, papin hauen magiagatik”. Ba al dakizu nola deitzen diren panpin hauek: “Cuentapenas”-ak

Ipuin honen berri izan genuenean, zalantzak sortu zitzaizkigun mexikarrak izango ote zirelakoan gure deilariak. Jejeje!!.Azken finean, panpin horien lanak eta gureak badute zerikusia, hau da: kezkak entzun, eta posible den neurrian, lasaitze bidean lagundu.

Neska-mutilok, “Cuentapenasak” hemen gaituzue esku bat botatzeko prest. Bitartean, Bejoin deizuela!!!

“Neuk ezagutzen dut norbait…” kanpaina

Kaixo lagunok!!!

Hemen gaituzue izan genuen kanpainako bideoak aurkezteko prest. “Neuk ezagutzen dut norbait…” izeneko kanpaina Tuentin plazaratu genuen, eta bertan eskatzen genizuen inguruan ikusten zenituen gertaerak kontatzeko, gure laguntza jasotzeko modukoak baziren behintzat.

Zuek kontatutako kontuen ondoren, bost bideo labur egin ditugu. Hemen doakizue lehena eta baita gure YouTube canala begiratzeko lotura bat ere.

Eskerrik asko  bideoak grabatzera lagundu gintuzuen guztioi, zuen irudia eta abotsa eskeintzeagatik!!! Goiz polita pasatu genuen, barrezka batzutan eta baita erabat profesional ere grabatzerakoan besteetan. Gure esker beroenak egunero deitzen diguten gazteen emozioa islatzeko gai izan zarelako.

Eskerrak baita ebentoan zehar gure jarraitzaile izan zarenoi ere, bideo hauek zuenak ere badira eta!!!

Jarraituko dugu ondorengo bideoak plazaratzen gure web orrian.

Laster arte beraz…!!!